بخش اول [ امام حسن مجتبى عليه السلام ] نور چشم مصطفى و مرتضى * شمع جمع انبيا و اوليا جمع كرده حُسن خُلق و حسن ظن * جملهء افعال چون نامش « حسن » ( فريد الدين عطار نيشابورى ) امام حسن مجتبى عليه السلام امام حسن ( ع ) دومين امام و چهارمين معصوم فرزند حضرت على بن ابيطالب و مادرش مهتر زنان ، فاطمهء زهرا دختر پيامبر ( ص ) است . امام حسن ( ع ) در شب نيمهء ماه رمضان سال سوم هجرت در مدينه تولّد يافت . تولّدش مايهء سرور پيامبر ( ص ) و خانواده شد . پيامبر ( ص ) بىدرنگ او را گرفت و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و گوسفندى براى وى قربانى كرد و سرش را تراشيدند و هموزن موى سرش كه يك درم و چيزى افزون بود - دستور فرمود - به مستمندان صدقه دادند و از آن هنگام به بعد « عقيقه » سنت شد . كنيهء او « ابو محمد » و لقبهاى او : سبط ، سيّد ، زكّى و مجتبى است . امام حسن ( ع ) هفت سال و اندى تحت تربيت و محبّت جدّ بزرگوارش زيست كه هم به آن حضرت و هم به برادرش امام حسين ( ع ) علاقهء